Korona Srebrna na Torę, z XIX wieku, to przedmiot ceremonialny, nazywany w języku hebrajskim Keter Torah, słuążący do trzymania w niej zwoju Tory. Wykonana ze srebra, z pozłacaną koroną. Korona ta  jest nakładana na drewniane drążki (hebr. atzei chajim) zwoju Tory. Jest używana głównie podczas najważniejszych świąt (np. Szawuot, Sukot, Simchat Tora) oraz w szabat. Symbolizuje ona majestat i świętość samej Tory. Odnosi się też do nauki z Pirke Awot (Etyki Ojców) o trzech koronach: koronie Tory, koronie kapłaństwa i koronie królestwa. Konkretny model, w kształcie tarczy. przedstwia motywy religijne, takie jak tablice przykazań, czy ojców judaizmu.  Posiada dwa emblematy serca, znajdujące się u spodu korony. Krawędzie korony, bogato zdobione żłobieniami w kształcie sznura.