Świecznik z puttem i kobietą , Miśnia XX w. Jest to porcelanowy świecznik, w stylu neo-rokokowym, co charakteryzuje go niergularnymi kształatmi oraz odpowiednim dla niego przekazie alegorycznym.Porcelana miśnieńska: To podstawowy i najcenniejszy materiał. Charakteryzuje się czystą bielą, półprzezroczystością (przy cienkich fragmentach widać światło) oraz dużą wytrzymałością w stosunku do swojej delikatności. Jest to tzw. porcelana twarda, wynaleziona w Miśni. Przedstawienie kobiety wraz z puttem (symbolem miłości ziemskiej), mozę odnosić się do alegorii miłości lub sceny pastoralnej. Postacie są przedtsawione pół nago, co odpwiada kryteriom stylu rokokowego z którego czerpie neo-rokoko. Popularne wtedy na obrazach sceny Fete Champet i Fet Galante, pokazywały w subtelny spoób połączenie człowieka z naturą, z porami roku i miłością wywodzącą się z świata pięknego i namacalnego. Podstawa świecznika o nieregularnym kształcie, przynosi na myśl małożowine, bądź muszle, z której wychodzi trzon dekorowany błękitnymi liśmi akantu.  Świecznik posiada glazurę przezroczystą, błyszczącą powłokę, która pokrywa cały biały bisquit (wypaloną porcelanę), nadając jej gładkość i głębię koloru. Malowanie naszkliwne: Delikatne, ręczne malowanie detali na już oszkliwionej powierzchni (np. rumieńców na twarzach, kolorów kwiatów) przy użyciu farb ceramicznych, które są następnie utrwalane w piecu.